মনজিত বৰা
গছে গছৰ লগত কথা পতা দিনবোৰত
পাতে পাতে খিলখিলাই হহাঁ সময় বোৰত
আমি দেও দি ফুৰিছিলো আমাৰ শৈশৱত
খেলিছিলো জপিয়াইছিলো
গছৰ আঁৰত মাৰ ভয়ত
এদিন আমি প্ৰেম কৰাৰ সময়ত
যেনে যৌৱনত
প্ৰেয়সীক চুমা দিবলৈও লাগিছিল গছৰ আঁৰ
নৈপৰীয়া বতাহ এজাকত আমি আমাৰ গা ওমলাইছিলো
এতিয়া আমাৰ আদহীয়া সময়বোৰত আমি হৈ পৰিলো
গছবোৰৰ পৰ
গছবোৰৰ ভিতৰৰ পৰা উলিয়াই আনিব পৰা হ’লো সেউজ আত্মা
এই সময়বোৰত গছবোৰক উন্নয়ণশীলতাৰে মৃত্যুদণ্ড দিলো
ডিঙিত ৰচী লগাই ওলমাই দিলো উৰণসেতুঁৰ ৰেলিঙত
গছবোৰ ভোট নহয়
নহয় আচঁনি
সেয়ে নজনাকৈ আমি ভাওঁনা কৰিলোঁ
দেৱালত কত গছৰ ভেল অকাঁ হ’ল
কবিয়ে পাত ভৰাই লিখিলে গছৰ কবিতা
তথাপি গছবোৰৰ মৃত্যু হৈ ৰ’ল
আমি মৃত সজাই থাকিলো গছবোৰক
গছৰ টকাৰে গছবোৰৰ মৃত্যুত মৎস্য স্পৰ্শ হ’ল ৷
খৰাং বন্দনাত তেজ বমিয়াই
গছবোৰৰ মৃত্যুত আমাৰো মৃত্যু হ’ব এদিন
সেই কথাকে জানো বুজিলো
আমি নুবুজিলো ৷
বি:দ্ৰ: গছবোৰ জীয়াই থাকিবলৈ গছে গছৰ বাবে
প্ৰাৰ্থনা কৰিব লাগিব
শিপাত বৰষুণ গজাই উজাব লাগিব আকাশলৈ৷
ঠিকনা:
কলিয়াবৰ, উলুৱনি, বেঙেনাআটি-৭৮২১৩৭
ই-মেইল:kaliabormonjit@gmail.com
ফোন:৬০০০৫৪১৭৯৬
