Written by sdblogs2011 4:00 am Poems

মোৰ সৰু চহৰখনৰ গাথা

 গিৰিজা শৰ্মা 

পৰিৱৰ্তনৰ পদাঘাতে পংগু কৰা 

মোৰ সৰু চহৰখনৰ জনজীৱন

য’ত গেলি-পচি জী থাকে অনেক যৌৱন 

শ্ৰমহীন শ্ৰমিকৰ অনাহাৰী দিন 

কিছু অনাখৰী শিশুৰ অনৰ্থক কল্লোল 

নিবনুৱা যুৱকৰ 

ভগ্ন মন

ভগা সপোন 

অৱহেলিত মোৰ সৰু চহৰখন 

মাজে-সময়ে জকমকায়

উন্নাসিক উন্নয়নৰ কাণ তাল মাৰি ধৰা আতজবাজী

বজাৰ, বিজ্ঞাপন 

বুকুতে ছাইনব’ৰ্ড, বেনাৰ  

চুকে-কোণে পোহৰৰ পূৰ্ণ পয়োভৰ 

চাৰিআলি, চ’কত অহৰ্নিশ আড্ডা 

এচামৰ অনৰ্থক ব্যস্ততা 

এটা সময়ত উন্নয়নৰ সকলো প্ৰক্ৰিয়া স্থবিৰ হয়

চহৰখনলৈ আগৰ জৰাজীৰ্ণ অৱস্থা ঘূৰি আহে 

সেই একেই 

ৰাতি দুপৰতো ওখনা-উখনি, উচ্চ -বাচ্য

কেতিয়াবা হতাহতি , কেতিয়াবা গতিয়াগতি 

ৰঙীণ ৰাগিয়ে পাহৰাই ৰাখে আপোন অস্তিত্ব 

প্ৰাপ্য পৰমুখ 

পাহৰাই ৰাখে যুঁজ দিয়াৰ মন্ত্ৰ 

পৰিৱৰ্তনৰ পদাঘাতে পংগু কৰা মোৰ চহৰৰ জনজীৱন 

য’ত গলিয়ে গলিয়ে গিজগিজাই আছে

স্খলিত যৌৱন।

Visited 10 times, 1 visit(s) today
Website |  + posts
Close