অনুলেখা বৰদলৈপৃথিৱীৰ ধূমায়িত গৰ্ভত
দোমোজাগ্ৰস্ত কোৱাভাতুৰীয়া মুখ
মুখত
অহৈতুকী হাঁহিৰ আস্ফালন
মুখৰ ওপৰত অনেক মুখৰ এঙেৰুৱা প্ৰলেপ
মন কৰিলেই যি
সলাব পাৰে মুখৰ আভাস
নিদ্ৰা আৰু জাগৰণৰ তফাৎ নোহোৱা
এইখন কি ঠাই
আন্ধাৰৰ মৰ-ৰাওচি
কিনো দেখোঁ কিনো শুনো
হেৰোৱা মাত একাঁজলি
জীৱনৰ মৈদাত কচি কচি
কালৰ আমঠু
হুমুনিয়াহৰ ডেউকা নাচে
প্ৰতিবেশীৰ নখৰ আঁচোৰ
শেলুৱৈ সময়ৰ
মৃত্যুসিক্ত পৰ্ঘুমা
কেৱল হানিবলৈ শিকিলোঁ
কুটুমৰ সখিয়তী কলিজা
হাতৰ তলুৱাত কেইপৰৰ উশাহ
হুকুমা*ত নিৰ্ণায়ক খেন
ততাপি শিলসৈয়া ৰাতিৰ শিতান
ছআঙুল তিলফুলৰ শেতেলিৰ অৰ্গলে
অনৰ্গল সিঁয়াৰে
অহৰ্নিশ সংঘৰ্ষ
কি যন্ত্রণা!
কাতিৰ আন্ধাৰে কঁপায় বন্দী জিভা
তেজত লুতুৰি-পুতুৰি মৃদংগ-দেহা
কোৱাৰি মেলা
হেৰ’ পুতনা কাল
ক’ত হেৰুৱালি তোৰ সোণৰ সোলেং
তোৰ তেজত নিঠৰ স্বজনৰ উশাহ
চকু মেলিলেই ছিটিকি পৰে
লালসাৰ আত্রাণি
অতৃপ্তিৰ অনন্ত আকাশ জুৰি
মূৰৰ ওপৰত নাচে
বুকুৰ দধিচী ভাবনা।
***********শ্ৰব্য ৰূপ
পূৰ্বৱৰ্তী পৃষ্ঠা পৰৱৰ্তী পৃষ্ঠা
