খনিন্দ্র ভূষণ মহন্ত(১)
ছোঁ হৈ দুলি আছিলোঁ পথাৰত
বতাহৰ বেগেৰে কোনে আহি ক’লেঃ
জীৱনৰ গণিতে সৰল অঙ্কৰ উপপাদ্য নামানে
বনৰীয়া ফুলবোৰ শুই থকা শিশুৰ একোখন মুখ
(২)
বুকুৰ বলুকাত এপাহ বকুল
ছায়া-ছবিৰ তুলিকাত উঠি আহিছে
এখনি জীর্ণপ্রায় এজাৰফুলীয়া হাত
স্মৃতিকাতৰতা কবিৰ পুৰণি অসুখ
(৩)
ক্রন্দনৰতা আকাশ আজি নিঃসংগ
শিলচেঁচা শূন্যতা এখিনি বতাহত এৰি
মুক্তি মঙ্গল ভটিমা আওৰাইছে ফেঁচাই
হেৰাই যোৱাৰ বাটটো ইমান সুলভ কিয়!
ভ্ৰাম্যভাষ নং : ৯১০১৯৮৬১৪০শ্ৰব্য ৰূপ
পূৰ্বৱৰ্তী পৃষ্ঠা পৰৱৰ্তী পৃষ্ঠা
Visited 2 times, 1 visit(s) today
